Plastik, masterbatch, kauçuk ve kompozit gibi polimer malzemelere, genellikle maliyeti düşürmek ve/veya teknik özellikleri iyileştirmek amacıyla yüksek oranlarda eklenen inorganik (mineral) veya sentetik partiküllerdir. Katkı maddelerinin (additiveler) aksine, formülasyonun önemli bir hacimsel kısmını oluştururlar. Sertlik, yoğunluk, boyutsal kararlılık, ısı dayanımı ve yüzey kalitesi gibi nihai ürün özelliklerini doğrudan etkilerler.
Kalsiyum Karbonat (Kalsit)
Plastik sektöründe en yaygın kullanılan dolgu malzemesidir. Temel amacı maliyeti düşürmek, ayrıca sertliği ve opaklığı artırmaktır.
.jpeg)
Talk
Malzemenin sertliğini (rijitite), bükülme modülünü ve ısı dayanımını (HDT) artırır. Özellikle otomotiv ve beyaz eşya sektöründe boyutsal kararlılık için tercih edilir.
Baryum Sülfat (Barit)
Yüksek yoğunluğu sayesinde malzemeye ağırlık kazandırır. Ses yalıtım (sönümleme) özelliklerini iyileştirir ve yüksek parlaklık sağlar.
.jpeg)
Kaolin (Kil)
Yüzey düzgünlüğünü iyileştirir, elektriksel yalıtkanlık özelliklerini artırır ve maliyeti düşürür. Özellikle PVC kablo uygulamalarında kullanılır.
Vollastonit
İğnemsi yapısıyla takviye edici özellik gösterir; sertliği, darbe dayanımını ve boyutsal stabiliteyi artırır.
.jpeg)
-1.jpeg)
.jpeg)
Mika
Pul şeklindeki yapısı sayesinde özellikle bükülme modülünü ve sertliği belirgin şekilde artırır, çarpılmayı azaltır.
ATH (Alüminyum Trihidrat)
Halojen içermeyen alev geciktirici bir dolgu malzemesidir. Yandığında su buharı çıkararak alevi söndürür ve dumanı bastırır.
MDH (Magnezyum Hidroksit)
ATH'ye benzer şekilde halojensiz alev geciktirici bir dolgudur, ancak daha yüksek sıcaklıklarda (özellikle mühendislik plastiklerinde) kullanılır.
Silika (Doğal / Sentetik)
Çizilme direncini artırmak, kaymayı önlemek (anti-slip) veya reolojik özellikleri (viskozite) kontrol etmek için kullanılır.
